اختلال دوقطبی (افسردگی مانیک): علائم | انواع | تشخیص و درمان | بیماری

No Comments

: مشکل دوقطبی (افسردگی مانیک): علائم، شکلای جور واجور، تشخیص و درمان

: مشکل دوقطبی یه مشکل جدی مغزیه که در اون شخص یه واریانس شدید در تفکر، اخلاق و رفتار داره. مشکل دوقطبی بعضی وقتا به معنی مریضی افسردگی مانیک یا افسردگی مانیه. افراد گرفتار به مشکل دوقطبی معمولاً از دوره های افسردگی یا عاشقی گذر می کنن.

اونا هم اینکه ممکنه نوسانات خلقی تکراری رو تجربه کنن. شرایط واسه هر کسی که اونو داره برابر نیس. بعضی افراد ممکنه بیشتر حالت دپرس رو تجربه کنن. افراد دیگه ممکنه بیشتر مراحل مانیک رو دارا باشن. حتی ممکنه به طور همزمان علائم دپرس و مانیا رو هم داشته باشه.
بیشتر از ۲ درصد از آمریکاییا مشکل دوقطبی رو تجربه می کنن. مشکل دوقطبی تقریباً رایجه و یکی از هر ۱۰۰ بزرگسالان در شرایط خاصی در زندگی خود تشخیص داده می شه.
مشکل دوقطبی در هر سنی ممکنه اتفاق بیفته هرچند که بیشتر بین ۱۵ تا ۱۹ سالگی ایجاد می شه و با احتمال خیلی کم پس از ۴۰ سالگی شروع می شه. مردان و زنان از هر پس زمینه به طور مساوی احتمال بروز مشکل دوقطبی رو دارن. الگوی نوسانات خلقی در مشکل دوقطبی بین افراد فرق داره. مشکل دوقطبی، مثل بقیه مشکلات سلامت روان، می تونه در دوران بارداری بدتر شه.

چی باعث مشکل دوقطبی می شه؟

دلیل دقیق مشکل دوقطبی نامعلوم س هر چند تعدادی از چیزها می تونن اونو بسازن. به نظر می رسه استرس شدید، مشکلات جدی و رویدادهای در حال تغییر زندگی و هم اینکه عوامل ژنتیکی و شیمیایی مشارکت دارا باشن.

علائم مشکل دوقطبی

علائم مشکل دوقطبی شامل تغیرات خلقی (بعضی وقتا بسیار شدید) و هم اینکه تغییرات در:
انرژی
سطوح فعالیت
الگوهای خواب
رفتار
فرد گرفتار به مشکل دوقطبی ممکنه همیشه یه قسمت افسردگی یا مانیک رو تجربه نکنه. اونا هم اینکه می تونن دوره های طولانی از حالات ناپایدار رو تجربه کنن. افراد بدون مشکل دوقطبی بیشتر اخلاق "بالا و پایین" تجربه می کنن. تغییرات خلق به وجود اومده به وسیله مشکل دوقطبی بسیار متفاوت از این "بالا و پایین" هستن.
مشکل دوقطبی بیشتر منتهی به کارکرد ضعیف شغلی، مشکلات در مدرسه یا روابط آسیب دیده می شه. آدمایی که موارد بسیار جدی و درمان نشده مشکل دوقطبی دارن بعضی وقتا خودکشی می کنن.

علائم یه حالت خلق افسردگی ممکنه شامل موارد زیر باشه:

احساس خالی بودن یا بی ارزش بودن
از دست دادن علاقه به فعالیتای لذت بخش مانند جنسیت
تغییرات رفتاری
خستگی یا انرژی کم
مشکلات در تمرکز، اراده کردن یا فراموشی
بی حوصلگی یا تحریک پذیری
تغییر در خوردن یا عادات خواب
ایده های خودکشی یا تلاش خودکشی
در قسمت دیگه طیف، قسمتای مانیک هستن.

علائم مانیا ممکنه شامل موارد زیر باشه:

دوره های طولانی از شادی شدید، هیجان، یا رضایت
تحریک پذیری شدید، تحریک و یا احساس بیقرار بودن
خیلی راحت پریشون یا بی قرار شدن
داشتن افکار رقابت
صحبت بسیار سریع
گرفتن پروژه های نوین که بیشتر از یه نفر نیاز داره
نیاز کم به خواب
اعتقادات غیر واقعی درباره تواناییای یه فرد
مشارکت در رفتارای پرخطر مانند قمار یا عیاشی، جنس ناایمن یا سرمایه گذاریای ناعادلانه
بعضی افراد گرفتار به مشکل دوقطبی ممکنه هیپومیا رو تجربه کنن. Hypomania به معنی "تحت مانیا" و علائم اون بسیار مثل مانیاه اما کمتر شدیده. بزرگترین فرق بین این دو اینه که علائم هیپومنیا کلا زندگی شما رو دچار مشکل نمی کنه. قسمتای مانیک می تونه منتهی به بستری شدن شه.
بعضی از افراد گرفتار به مشکل دوقطبی تجربه حالتای مخلوط، حالتی که در اون علائم افسردگی و مانیک هم جهت می شن. در حالت مخلوط، فرد بیشتر نشونه هایی داره که شامل موارد زیره:
تحریک
بیخوابی
تغییرات شدید در اشتها
افکار خودکشی
معمولا فرد احساس داشتن انرژی می کنه وقتی که اون در برابر تموم علائم بالا هستش.
نشونه های مشکل دوقطبی کلا بدون درمان بهبود پیدا میکنه. اگه فکر می کنین که علائم مشکل دوقطبی رو تجربه می کنین خیلی با اهمیته که مراقبت اولیه رو جفت و جور کنین.

شکلای جور واجور مشکلات دوقطبی

دو قطبی I

این نوع با قسمتای مانی یا مخلوط که دست کم یه هفته زمان میبره مشخص می شه. ممکنه علائم شدید مانیک رو هم ببینین که نیاز به مراقبتای پزشکی فوری دارن. اگه شما قسمت اعصاب رو تجربه می کنین معمولاً دست کم دو هفته زمان میبره. علائم افسردگی و عاشقی باید بسیار متفاوت از رفتار طبیعی فرد باشه.

دو قطبی II

این نوع با یه الگوی افسردگی همراه با قسمتای هیپومانیک که قسمتای مانیک (یا مخلوط) رو ندارن مشخص می شه.

مشکل دو قطبی (NOS)

این نوع بعضی وقتا تشخیص داده می شه که فرد دارای علائمیه که معیارهای تشخیصی کامل رو واسه دو قطبی I یا دو قطبی II نشون نمی دن. با این حال، فرد هنوز تغییرات خلقی رو که بسیار متفاوت از رفتار طبیعی اوناس، تجربه می کنه.

مشکل سیکلوتیوم (Cyclothymia)

مشکل سیکلوتیومیک یه نوع ناچیز مشکل دوقطبیه که در اون فرد دست کم دو سال با افسردگی ناچیز همراه با قسمتهای هیپومانیا همراه س.

مشکل دوقطبی Rapid-Cycling

بعضی از افراد ممکنه با اون چیزی که به عنوان "مشکل دوقطبی Rapid-Cycling" شناخته می شه تشخیص داده شن. درزمان یه سال، بیماران گرفتار به این مشکل دارای چهار یا بیشتر قسمت از:
افسردگی شدید
عاشقی
هیپومیا
این در افراد گرفتار به مشکل دوقطبی شدید و در آدمایی که در سن زایمون هستن تشخیص داده شده (بیشتر در اواسط تا اواخر نوجوونی) رایجه و بیشتر در زنان نسبت به مردان اثر میذاره.

تشخیص مشکل دوقطبی

بیشتر موارد مشکل دوقطبی قبل از رسیدن به سن ۲۵ سالگی شروع می شه. بعضی از افراد ممکنه اولین علائم خود رو در دوران کودکی یا به طور متناوب، در اواخر زندگی تجربه کنن. علائم دوقطبی ممکنه از شدت خستگی پایین تا افسردگی شدید، یا هیپومیا و مانیا شدید باشه. تشخیص بیشتر سخته چون که به آرومی و کم کم در طول زمان بدتر می شه.
ارائه کننده مراقبتای اولیه معمولاً با پرسشایی درباره علائم و سابقه پزشکی شما شروع می کنن. اونا هم اینکه میخوان در مورد مصرف الکل یا مواد مخدر شما بدونن. اونا هم اینکه ممکنه آزمایشات آزمایشگاهی رو بکنن تا مانع از هر گونه مریضی دیگه شن. بیشتر بیماران فقط در طول یه دوره افسردگی به دنبال کمک هستن پس واسه ارائه دهنده مراقبتای اولیه، قبل از تشخیص مشکل دوقطبی، واسه آزمایش تشخیص کامل، مهمه. بعضی از ارائه دهندگان مراقبتای اولیه در صورت تشخیص مریضی مشکل دوقطبی مشکوک نیاز به یه روانپزشکی حرفه ای دارن.
افراد گرفتار به مشکل دوقطبی در خطر بیشتری واسه بعضی از بیماریای ذهنی و جسمی دیگه، از جمله:
مشکل استرس پس از ضربه (PTSD)
مشکلات اضطرابی
ترسای اجتماعی
بیش فعالی
سردرد میگرنی
مریضی تیرویید
دیابت
چاقی
مشکلات سوء مصرف مواد در بین بیماران گرفتار به مشکل دوقطبی هم رایجه.
هیچ دلیل شناختی واسه مشکل دوقطبی موجود نیس اما در خونواده ها اتفاق می افته.

زندگی با مشکل دوقطبی

فازهای بالا و پایین مشکل دوقطبی بیشتر بسیار افراطی هستن که مانع زندگی روزمره می شن.
با این حال، گزینه های زیادی واسه درمان مشکل دوقطبی هست که می تونه فرق بسازه. گزینه های زیر در دسترس هستن:
دارو واسه جلوگیری از وقایع مانیا، هیپومیا (مانیا کمتر شدید) و افسردگی – این به عنوان اثبات کننده های خلق شناخته شده و هر روز در دراز مدت مصرف می شه.
روانی درمان – مانند درمانی صحبت کردن، که می تونه به شما کمک کنه با افسردگی روبرو شید و مشاوره در مورد چگونگی بهتر شدن روابط شما رو ارائه میده.
پیشنهادای روش زندگی – مانند انجام تمرین منظم، فعالیتای برنامه ریزی شده ای که شما حال می کنین به شما حس موفقیت رو میده و هم پیشنهادایی واسه بهبود رژیم غذایی و خواب بیشتره.
با به کار گیری ترکیبی از روشای جور واجور درمان، بهترین راه واسه کنترل مشکل دو قطبیه.
کمک و مشاوره واسه آدمایی که دارای شرایط دراز مدت و یا مراقبین اونا هستش هم از موسسات خیریه، گروه ها و انجمنا پشتیبانی می شه.
این شامل مشاوره خودکفائی و خود مدیریت و یادگیری واسه مقابله با جنبه های عملی یه شرایط دراز مدته.

درمان مشکل دوقطبی

مشکل دوقطبی رو نمیشه درمان کرد. این یه مریضی طولانی مانند دیابته و باید در طول زندگی شما با دقت اداره و درمان شه. درمان معمولاً شامل دارو و درمانه مانند رفتاری درمانی شناختی. داروهای مورد استفاده در درمان مشکلات دوقطبی شامل:
اثبات کننده های خلق مانند لیتیوم (Eskalith or Lithobid)
داروهای آنتیس سایکوتی غیر تیپیک مثل اولانزاپین (Zyprexa)، کیواتیاپین (Seroquel) و رسپیریدون (Risperdal)
داروهای ضد اضطراب مانند بنزودیازپین بعضی وقتا در فاز زیاد مانیا استفاده می شن.
داروهای ضد تشنج (که هم اینکه به عنوان ضد انعقادی شناخته می شن) مانند دیوال پروکس سدیم (Depakote)، لاموتریزین (Lamictal) و اسید والپروک (Depakene)
در افراد گرفتار به مشکل دوقطبی بعضی وقتا داروهای ضد افسردگی تجویز می شن تا علائم افسردگی یا بقیه شرایط (مانند مشکل اضطراب عادی) درمان شن. با این حال، اونا بیشتر باید یه اثبات کننده حالت روانی دارا باشن به عنوان یه ضد افسردگی تنها ممکنه شانس فرد واسه تبدیل شدن به مانیک یا هیپومانیا (یا نشونه های سکته مغزی سریع) رو زیاد کنه.

داروهای ضد افسردگی

اثر داروهای ضد افسردگی عادی مانند فلوکستین (پروزاک)، پاروکستین (Paxil) و سرترالین (Zoloft) واسه درمان افسردگی در مشکل دوقطبی I نشون داده نشده. تو یه درصد کوچیک از افراد، اونا هم اینکه می تونن یه قسمت مانیک رو تو یه فرد گرفتار به مشکل دوقطبی تنظیم کنن یا اونو بدتر کنن. با این حال، تحقیقات نشون داده که واسه افسردگی دو قطبی II، بعضی از داروهای ضد افسردگی (مانند Prozac و (Zoloft ممکنه نسبت به افسردگی دو طرفه بی خطر و به درد بخور باشن. به خاطر همین درمان خط اول واسه افسردگی مشکل دوقطبی شامل داروهاییه که نشون داده شده دارای خواص ضد افسردگی هستن اما هیچ علتی واسه ایجاد یا شدید شدن مانیا موجود نیس. سه درمان FDA واسه افسردگی دوقطبی، ترکیب لورازیدون (Latuda)، ترکیب olanzapine-fluoxetine (Symbyax)، کوتیایپین (Seroquel) و یا کوتیایپین فومارات (Seroquel XR) هستش. بقیه روشای اثبات کننده اخلاق که بعضی وقتا واسه درمان افسردگی دوقطبی زیاد پیشنهاد می شه شامل لیتیوم، Depakote و Lamictalه (هر چند هیچ کدوم از این سه داروی گذشته دارای تاییدیه FDA خاص واسه افسردگی دوقطبی نیس). در صورت شکست، پس از چند هفته، یه دارو ضد افسردگی سنتی یا دارو دیگه ممکنه بعضی وقتا اضافه شه. روان درمانی، مانند درمان شناختی- رفتاری، هم اینکه ممکنه کمک کنه.
افراد گرفتار به مشکل دوقطبی (عاشقی یا افسردگی) دارای خطر بالایی هستن و معمولا پیشنهاد می شه که داروها رو دائم واسه پیشگیری استفاده کنین.

الکتروکانواسی درمان (ECT)

با وجود معروفیت ترسناکی که داره درمان الکتروشوک (ECT) یه درمان ایمن و موثر واسه علائم مانیا و افسردگیه. ECT بیشتر واسه درمان شکلای جور واجور شدید افسردگی یا مانیا در مشکل دوقطبی I استفاده می شه وقتی که داروها ممکنه مؤثر نباشن یا شایدً به اندازه کافی واسه آرامش علائم سریع عمل نکنن.

چشم انداز مشکل دوقطبی

علل مشکل دوقطبی خوب درک نمی شه. معلوم نیس که مشکل دو قطبی می تونه به طور کامل جلوگیری شه.
ممکنه خطر وقوع عاشقی یا افسردگی پس از مشکل دو قطبی ایجاد شه. جلسات منظم درمانی با یه روانشناس یا کارمند اجتماعی می تونه به افراد کمک کنه تا عوامل اخلاق بی ثبات (مانند پیروی از داروهای ضعیف، محرومیت از خواب، مصرف مواد مخدر یا الکل و مدیریت ضعیف استرس) که منتهی به بستری کمتر و بهبود کلی شه رو شناسایی کنن. مصرف دارو به صورت منظم می تونه به جلوگیری از وقایع مانیا یا افسردگی کمک کنه. اگه مشکوک به مشکل دوقطبی هستین خیلی با اهمیته که با مرکز ارائه مراقبتای اولیه، قرار ملاقات داشته باشین و آزمایش شید. نشونه های درمان نشده مشکل دوقطبی فقط بدتر می شه. برآورد شده که حدود ۱۵ درصد از افراد گرفتار به مشکل دو قطبی که درمان نشده ان خودکشی می کنن.
پیشگیری از خودکشی:
اگه فکر می کنین کسی در خطر مستقیم آسیب زدن به خود و یا آسیب زدن به شخص دیگه ایه.
با شماره مرکز فوریتای پزشکی محلی تماس بگیرین.
کنار فرد باقی بمونین تا کمک برسه.
هر اسلحه، چاقو، داروها یا چیزای دیگری که ممکنه باعث آسیب شه رو وردارین.
گوش بدین اما قضاوت نکنین بحث کنین، تهدید یا فریاد بزنین.
اگه فکر می کنین کسی به خودکشی فکر میکنه از یه مرکز پیشگیری از خودکشی کمک بگیرین.

.

منبع : foodregime.com

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *