اختلال خلقی یا بیماری عاطفی چیست؟ ( قسمت دوم ) | بیماری

No Comments

به نقل از : در قسمت قبل به تعریف یکی از مشکلات خـُلقی یعنی خلق دوره ای پرداختیم . اینک به معرفی علائم مربوط به دوره افسردگی یا کاهش خـُلق ، و دوره افزایش خُلق  می پردازیم.

مشکل خلقی

ب : دوره افسردگی یا دوره کاهش خلق:
در دوره افسردگی ، علائم کاهش فعالیتای روانی جسمی مشاهده می شه و شدت و ضعف این علائم با ناچیز بودن یا شدید بودن مریضی فرق می کنه. در بیماران با کم شدن خـلق یا خلق دپرس ، کلیه تظاهرات جسمی روانی فرد کم میشه. نبود احساس لذت، کاهش انگیزه ، احساس بی مقداری ، غمگینی ، پوچی و بی ارزشی مشاهده می شه . حدوداً در دو سوم این بیماران ، افکار و تمایلات خودکشی دیده می شه و متأسفانه حدود ۱۰ تا ۱۵% افراد در مبادرت به خودکشی موفق بوده و به زندگی خود پایان میدن.

در ۸۰% این بیماران مشکل خواب مشاهده می شه. ممکنه شبا خیلی دیر و به سختی بخوابن و صبح خیلی زودتر از حد عادی بیدار شن و یا اگه زود بخوابن خیلی زود بیدار می شن و دیگه نمی خوابن و یا ً خواب پیوسته و آروم ندارن. نا آرومی و پریشونی خواب و کابوس هم ممکنه دیده شه ، مخصوصا اگه افسردگی اضطراب هم وجود داشته باشه . ً نا آرومی در خواب و کابوس شبونه بیشتر در اضطراب دیده می شه. بیماران دپرس ، کم اشتها و بی اشتها هستن . ممکنه کاهش وزن داشته باشن. این بیماران ، آروم ، ساکت ، گوشه گیر ، کم جنب و جوش ، و نسبت به مسائل روزمره بی خیال نسبت به موضوع هستن.

در بالغین ممکنه در بعضی از بیماران به جای کاهش خواب و خوراک ، افزایش خواب و پرخوری مشاهده شه. یکی دیگه از علائم ، کاهش حافظه است ؛ همین طور مشکل در قضاوت و بینش . ً دو سوم افراد دپرس ، به خودکشی فکر می کنن و تقریباً ۱۰% تا ۱۵% بیماران دپرس موفق به خودکشی می شن. این بیماران در فاز شدید افسردگی ، واقعا حال و توان مبادرت به خودکشی رو ندارن هرچند تمایلات خودکشی رو دارن و معمولاً وقتی مریضی حالش بهتر می شه و از کندی علائم حرکتی روانی بیرون میاد مبادرت به خودکشی می کنه ، مخصوصا اگه در این موقعیت ، مریض تنها باشه ، پس در این مواقع باید مراقبت بیشتری از اون به عمل آید.

این بیماران علاوه بر افکار و تمایلات خودکشی ، افکار دیگرکشی هم دارن طوری که بیشتر افراد مورد علاقه شون رو ممکنه بکشن. مثلاً ممکنه فرزندشون رو بکشن به دلیل این که بعد از خودشون اون زیردست بقیه نباشه ، یا حتی ممکنه همسرشون رو بکشن. اینا معمولاً بعد از کشتن فرد مورد علاقه شون خودکشی می کنن. بیماران دپرس در مواقع شدید دچار مشکل شناختی می شن و فراموشی کاذب و موقت پیدا می کنن که بعد از درمان و به دنبال بهبودی ، این حالات به کلی برطرف شده و هوشیاری شخص به طور زیادی به حالت طبیعی برمیگرده.

پس به طور خلاصه میشه علائم افسردگی رو به توضیح زیر شمرد:
: بی علاقگی و احساس لذت نبردن؛ از دست دادن عکس العمل به محرکای مورد پسند ( یعنی هیچی این بیماران رو خوشحال نمی کنه) ؛ احساس غم زدگی به طور روزانه مخصوصا در ساعات صبح  ( بعضی از بیماران می گن دلشون نمی خواد که صبح از خواب بیدار شن) ؛ بیداری در صبح خیلی زود ، دست کم دو سه ساعت زودتر از حد عادی ؛ کـُند شدن فعالیتای روانی جسمی ؛ کم شدن وزن و اشتها؛ مشکل در درک ، مثل هذیون و توهم ؛ خودکشی و دیگرکُشی که این دیگه کشی از راه  ترحمه. جواب این بیماران به درمانای عادی ضد افسردگی بسیار خوب و مناسبه. دوره خـُلق بالا یا مانیا:
در این دوره برعکس افسردگی ، تموم فعالیتای حرکتی – روانی فرد گرفتار ، در جهت زیاد شدنه . از نظر ظاهر،  برخلاف بیماران دپرس که کم جنب و جوش و ساکت بودن این بیماران هیجان زده ، بی قرار، تحریک پذیر ، پرحرف ، فعال و پر جنب و جوش هستن. هر چند این جنب و جوش و فعالیت و جوشش ممکنه نادرست و نابجا باشه . به طور خلاصه میشه علائمرا در این بیماران به توضیح زیر گفت:

۱- افزایش فعالیت، هیجان زده و جنب و جوش پذیر
۲-خلق بالا یا مانیا :خُـلق این بیماران بالا هستش  و معمولاً خیلی خوشحال و شوخ و خندان و پر جنب و جوش هستن. ممکنه بی قراری و تحریک پذیری داشته باشن. البته ممکنه یه نوسان خلقی گذرا داشته باشن یعنی در حالی که خوشحال و شنگول و پر جنب و جوش و پر نشاط هستن یهو دپرس شن و گریه کنن .
۳- در ۷۵% بیماران ، مشکل درک به صورت هذیون و توهم دیده می شه. هذیون این بیماران ، هذیون "بزرگ منشی" هستش یعنی اینا خودشون رو از هر نظر برتر و بزرگتر می دونن و خود رو یه شخصیت بزرگ مذهبی ، تاریخی  ، سیاسی ، حکومتی ، و یا دانشمندی والا و فهمیده می دونن. ممکنه خودشون رو به جای پیامبران و امامان بذارن یا ممکنه بگن از طرف خدا مأموریت دارن و خودشون رو با خدا در رابطه بدونن و بگن از خدا دستور می گیرن و واسه اصلاح مردم و آدمی اومده ان .

۴- هذیون گزند و آسیب : این هذیون ثانویه س و بعد هذیون بزرگ منشیه ؛ مثلاً چون اینجور مریضایی خودشون رو فرد اول مملکت یا پیشوای یه جماعت و یا فرستاده خدا می دونن ، تصورمی کنن که دشمن می خواد به اونا گزند و آسیب برسه و فکر می کنن که نقشه قتل و نابود کردن اونا رو میکشن.

۵- پرش افکار: این افراد پرش افکار دارن . یعنی وقتی صحبت می کنن ، هنوز جمله رو تموم نکرده و مقصود خود رو بیان ننموده ، موضوع دیگه ای رو  شروع می کنن که ربطی با هم نداره. یعنی واقعا از این شاخه به اون شاخه می پرند.

۶- پرحرفی یا آبشار سخن: این بیماران برخلاف بیماران دپرس که حال و توان صحبت کردن ندارن ، پرحرف و وِرّاج هستن و مرتب صحبت می کنن و به اصطلاح متکلم وحده می شن.

۷- این ادما از نظر جهت یابی و حافظه مشکلی ندارن البته ممکنه با آگاهی ، جواب نادرست بدن.

۸- مشکل رفتار: در این بیماران مشکل رفتار زیاد مشاهده می شه و رفتارای تحریک پذیر دارن . ممکنه حالت حمله و تهاجم به خود بگیرن و واسه افراد خونواده خود و دور و بریا و جامعه مشکل ساز باشن.

۹- قضاوت و بینش : بیماران با خلق بالا نمی تونن درست قضاوت کنن. این بیماران در این مرحله بخشنده و دست و دل باز و ولخرج می شن ؛ اموال خود رو بخشش می کنن و یا ممکنه دست به انجام معاملاتی بزنن که به ضرر خود و خونواده شون بشه. مثلاً ممکنه ماشین خود یا ملک خود رو به قیمت بسیار ناچیزی بفروشن . البته باید دونست از نظر قانونی انجام این نوع معاملات باطله و از نظر پزشکی قانونی ، این افراد در این دوره از  مریضی ممنوع المعامله هستن و به قیم نیازمند هستن، چون که مریض در این مرحله بینش نداره و انجام معاملات از روی بینش و عقل و منطق نیس.

جمع آوری: بخش سلامت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *